"เข้าใจไหม EH ห้องเรามันเล็กเลี้ยงไม่ได้ "     
ผมมองแมวตัวเล็กๆในมือมัน อายุคงไม่เกิน 2 เดือน
    "เข้าใจ"
EH ตอบง่ายๆ
ผมพยายามพูด กะ EH เป็น รอบ ที่เท่าไร แล้วไม่รู้เหมือนกัน แต่ท่าทางไอ้หมอนี่ไม่ได้สนใจที่ผมพูดเลย
จริงๆแล้วผมไม่ได้รังเกียจแมวหรือสัตว์อะไรหรอก แต่เพราะเราเช่าห้องอยุ่ทำให้ไม่สะดวกนักที่จะมีสัตว์เลี้ยงเท่าไรนัก
    "เออเข้าใจก็ดีแล้วเอามันกลับไปไว้ที่เดิมเลย"
    "ไม่เอากุจะเลี้ยง"
    "เฮ้ยย"
ผมอยากโดดเตะไอ้หมอนี่จริงๆ
   "ไหนว่าเข้าใจไงวะ"
   "เออ ! เข้าใจแต่ไม่ยอมรับว่ะ "
ดูมันกวน
   "เมิงจะให้เอามันไปปล่อยได้ไง? อยู่ข้างนอกเด๋วก็โดนหมากัดตายพอดี"
   "ก็จริง แต่เราเลี้ยงมันไม่ได้"

   "เอางี้"
EH ตัดบท
   "เด๋วกุจะหาคนอยากเลี้ยงแมวแล้วเอามันไปให้เขา แต่ตอนนี้ช่วยกันดูๆไปก่อน ok? มะ"
   "เออ ก็ได้ๆ"
ก็ยังดี ทนเลี้ยงสักพักดีกว่าเอามันไปปล่อย ถ้าปล่อยไปตอนนี้ตายชัว
เปนอันตกลงว่าเราจะเลี้ยงแมวตัวนี้สักพัก
  "แล้วจะเอาอะไรให้มันกิน" ผมถาม EH ที่ตอนนี้กำลังนั่งเล่นกะแมวอยู่บนพื้นห้อง
  "เด๋วกุทำให้มันกินเอง"
  "เฮ้ยๆๆๆๆ ไม่ต้องเลย เมิงทำอาหาร และอย่าง แสส รสชาติ กินดินยังดีก่าเลย ขืนเอามาให้แมวกินตายห่ากันพอดี "
 "อ้าว ไม่ให้กุทำให้กินแล้วเมิงจะยังไง"
  "เด๋วกุไปซื้ออาหารสำเร็จรูปมาให้มันเอง"
ว่าแล้วผมก็ออกจากห้องมา หาซื้ออาหารให้แมว เดินๆอยู่นั้น สายตาผมก็พบ กับสาวคนหนึ่งเดินสวนทางมาหาผม
ผู้ หญิง ร่างเล็กผิวขาว หน้ารูปไข่ ไม่ได้สวยสะดุดตาแต่ก็น่ารักชวนมอง เพราะทั้งคิ้วตาและบางบางเรียวนั้นรับกันจนได้รูป
   "สา..."
ผมเอ่ยเรียกชื่อเธอเท่านั้นไม่สามารถทำอะไรได้ต่อ
   "อ้าว BB ไปไงมาไง? ไม่เจอตั้งนาน เกือบ 2 ปีแล้ว สบายดีรึเปล่า?"
   "ก็ดีแล้วคือ เราพักอยู่แถวนี้ ออกมาซื้อของนิดหน่อย"
ผมตอบพร้อมกับจ้องสาวสวยตรงหน้า
    "แล้วสาล่ะมาทำไร"
    "มาทำธุระนิดหน่อยอ้ะ"
    "มาไงล่ะ"
    "มากับโจ้"
โจ้ อืม จิงสิ สาจะมากับใครได้นอกจากโจ้แฟนเธอ
    "BB สาไปก่อนนะไว้สาโทไปคุยนะ ยังใช้เบอร์เดิมใช่ไหม"
    "อืม"
ผมตอบได้แค่นั้น ก่อนยิ้มพร้อมกับโบกมือลาให้สา
อย่าครับ อย่าเพิ่งแปลกใจ อย่าเพิ่งสงสัยว่า ทำไมวันนี้ ไอ้ BB มันไม่หลี สาว เหมือนทุกวัน เหตุผลหรือครับเพราะเธอ คือ ผู้ หญิงที่ผมจริงใจที่สุดคนหนึ่ง ผมจริงจังกับเธอแต่สำหรับเธอแล้ว  เธอให้ผมได้แค่ความเป็นเพื่อน  ผมเข้าใจครับว่าความรู้สึกมันฝืนกันไม่ได้ แต่ถูกอย่างที่ EH มันพูด บางอย่างนั้นเราก็เข้าใจแต่มันยอมรับไม่ได้สักที

 

**********************